چرا لامپهای حمام را تحت آزمایشات سخت قرار میدهیم؟
باید صادق باشیم: حمامها برای دستگاههای الکترونیکی، محیطی واقعاً دشوار هستند. در این محیط، بخار زیادی وجود دارد، دماها به شدت تغییر میکند و رطوبت نیز مدام در هوا وجود دارد.
اگر فقط این لامپها را روی یک سطح خشک آزمایش کنیم، به محض اینکه مشتری از دوش آب گرم استفاده کند، لامپها خراب خواهند شد. به همین دلیل، هر مجموعه از گرمکنهای مادون قرمز را تحت آزمایشات استرسی قرار میدهیم. این کار در واقع یک آزمایش برای سنجش میزان مقاومت لامپها در برابر شرایط سخت است.
نقاط ضعف
اکثر این گرمکنها از فناوری هالوژنی کوارتزی برای انتقال گرما استفاده میکنند. کوارتز برای انتقال گرما عالی است، اما مشکلی نیز وجود دارد: نقطهای که سیمها وارد شیشه میشوند، منطقه خطرناکی است. اگر درزهای این نقاط کامل نباشد، رطوبت وارد دستگاه میشود. وقتی بخار آب به رشتههای تونگستن برخورد کند، دستگاه خراب میشود. رشتههای تونگستن اکسید شده، نازک میشوند و در نهایت میشکنند.
برای جلوگیری از این اتفاق، لامپها را در یک محیط کنترلشده قرار میدهیم تا شرایط مشابه حمام را تجربه کنند. ما لامپها را تحت حرارت شدید و رطوبت زیاد قرار میدهیم. اگر درزهای لامپها خراب شوند، میخواهیم این اتفاق در کارخانه ما رخ دهد، نه در خانه مشتریان.
فقط مسئله آب نیست… شوک نیز مهم است!
فکر کنید: لامپ در عرض چند ثانیه از دمای اتاق به ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد میرسد؛ سپس با بخار آب روبرو میشود. این یک شوک بزرگ برای دستگاه است.
ما به دو چیز توجه میکنیم: ترک خوردن شیشه و زنگ زدن اتصالات. وقتی اتصالات شروع به زنگ زدن کنند، مقاومت دستگاه افزایش مییابد؛ این امر باعث میشود بدنه لامپ بسیار داغ شود. این امر میتواند منجر به ذوب شدن بدنه لامپ یا قطع شدن سیستم برق شود. این روش خوبی برای شروع صبح نیست!
تعادل بین سرعت و کیفیت
مشکل اینجاست که این آزمایشات باعث کند شدن فرآیند تولید میشوند. اما گزینه دیگر چیست؟ تعداد زیادی لامپ خراب و مشتریان ناراضی. نمیتوانیم رشتههای تونگستنی که در ارتفاع ۱۰ فوتی قرار دارند را به سرعت تعمیر کنیم.
ما ترجیح میدهیم که کمی در سرعت کاهش دهیم تا مطمئن شویم که این لامپها در شرایط واقعی نیز مقاوم هستند.